E: Margate / Cliftonville

The excitement of seeing different coloured street signs that meant that we were nearing the seaside is still vivid; my brother and I would compete to be the first one to ‘see the sea’. In the 1970s Margate was brash and Cliftonville quite posh, and as children we enjoyed this mix – we even sometimes played at the Cliftonville bowles club along side the retired bank managers and their wives. During the day we would sometimes explore Kent, visiting castles, gardens, preserved railways (mainly for my brother, which always annoyed me), but often spend the day on the beach, regardless of cold winds and seagulls. When I was about six my Great Aunt gave me and my brother shrimping nets, and we spent hours trawling for the poor creatures. The hovercraft came ashore just down the coast, and we loved going to watch it swoosh up onto the beach. As a teenager I visited Margate with friends on day trips from London, and discovered the arcades and funfair (and pubs which turned a blind eye to underage drinking!). I have always loved the sea, but although I now generally visit genteel and picturesque seaside towns, even the names Margate and Cliftonville bring back a wave of nostalgia. Frequent visits to Reculver and other historic costal sites also sparked a life-long passion for history.

Advertisements

Anonymous: Aberystwyth, Dinbych-y-Pysgod a Brighton

Rwyf wedi byw yn Aberystwyth ers 20 mlynedd diwethaf, ac mae wastad deimlad o ddod adre pan wy’n dychwelyd. Mae e’n wahanol leoedd i mi – lle o atgofion o fod yn fyfyriwr, a lle lle mae wastad ffrindiau – hyd yn oed oes nad yw’r ffrindiau hynny yn Aberystwyth mwyach. Mae eu olion yno. Rwy’n cymryd pleser mawr mewn treulio amser yn Aberystwyth – cinio yn y Penguin, peint yn y Belle Vue a gwario punt ar y penny arcades. Mae gen i reolau caeth – wnai ddim gwario beth rwy’n enill, ac felly mae’r teimlad o ddychwelyd adre efo swm bach o arian mewn pisiau 2c yn rhoi llawenydd anghymesur i mi.

Dinbych y Pysgod
Rwyf wedi ymweld a Dinbych y Pysgod ddwywaith. Roedd y tro cyntaf ar ddirwnod stormus ym mis Ebrill, a wnes I ddim mwynhau’r lle lawer – roedd e’n rhy tacky, ac yn llawn siopa yn gwerthu chocolate box art. Yr ail dro a ymwelais oedd ar gyfer priodas dau ffrind. Roedd y tywydd yn fendigedig ac roedd fy holl ffrindiau yno. Diwrnod hudolus oherwydd y cwmni.

Brighton
Rwy’n hoffi Brighton oherwydd ei fod efo’r hyder i fod beth nad yw Aberystwyth. Mae fy mam yng nghyfraith yn dweud ei bod wastad yn anghofio mai tref glan mor yw Aberystwyth. Nid felly Brighton, a rwy’n hoffi’r ffordd mae Brighton yn filch o’i hunaniaeth. Ond ai peth da yw hynny – a yw natur ddi-ymffrostgar Aberystwyth yn rhan o’i hud a lledrith?